Bij een eerste lezing valt het al op: Het Salon oogt volwassener en professioneler. Het studentikoze, Vlaamse rakkersgehalte is er wat uit (met uitzondering dan van de penislikkende vuurzeug op het achterblad) en het blad heeft zelfs een internationale uitstraling dankzij de schitterende cartoons van prijsbeest Scott Carlson (Chicago, US). Maar het tekentalent van eigen bodem moet zeker niet onder doen. Vooral het prachtig ingekleurde And then you where gone van Delay – ik vergeef hem graag de spellingfout in zijn titel - en het meer basic, maar heel originele Kommandant van redacteur Sébastien Conard, waarin een Duitse Kommandant danig hallucineert op de wereldbefaamde snor van de Führer, droegen mijn voorkeur weg. De Vijver van Chuck Groenink, waarin een jonge kraker door de kus van een onverstaanbare bejaarde buurvrouw in een kikker verandert, kwam dan weer wat puberaler over. Jammer ook dat Tim F. van der Mensbrugghes originele comic wat in het water viel door de te donker weergegeven afbeeldingen. Deze doen trouwens sterk denken aan de shots in games wat de brede opzet van Het Salon illustreert. Het tijdschrift brengt niet alleen een waaier aan tekenstijlen en genres, de sterkte van het blad zit hem vooral ook in de extra rubrieken en beschouwingen.

In de niet toevallig gekozen rubriek Breedbeeld bespreekt Arnout Capiau het overwegend linkse engagement in comics na de aanval op de WTC-torens. Opvallend is dat meer rechtse reacties de mond gesnoerd worden en dat het engagement in beeldverhalen nog te weinig au sérieux genomen wordt. In Visie krijgen we Toon Horstens ongezouten mening over de faliekante mislukking van Parcifal die volgens hem onder meer te wijten is aan het ontbreken van een duidelijke redactionele lijn. Daarnaast heeft hij het ook over het oprichten van tijdschriften en de lange weg die men als striptekenaar moet afleggen. Verder leverden Conard en Van der Mensbrugghe voor de rubriek Grensgebied een boeiend artikel af over de wederzijdse beïnvloeding tussen film en strip. Heel wat verfilmingen van graphic novels vallen te zwak uit omdat ze te dicht bij het origineel willen aanleunen. Maar karikaturale striphelden komen vaak ongeloofwaardig over op het witte scherm, hoeveel je ook investeert in de nodige special effects. Voorts lezen we in Figuur over de stripvoorkeur van Bert Ostyn, frontman van de succesvolle Belgische band Absynthe Minded. Om af te sluiten ook nog een handige stripagenda en de rubriek Profiel waarin de redactie in ieder nummer een stripwinkel in de kijker zet. Het is tenslotte de handelaar die de 1000 vooropgestelde exemplaren van dit nieuwe magazine aan de man moet brengen. Maar als je het mij vraagt, zullen ze daar weinig overredingskracht voor nodig hebben. Een kleurrijk, gevarieerd blad dat ook wat te zeggen heeft, kan voor slechts vijf euro niet anders dan als zoete broodjes over de toonbank gaan.

D.B. Rademaeckers, GDGR

Win het eerste nummer van Het Salon. Surf naar www.salonstrips.be en vul de volgende slogan aan: Het Salon. Volgend jaar in de wachtzalen maar ... Mail je antwoord naar tijdschriftplebs@hotmail.com voor 30 juni.